Ścieżki kształcenia

Jak zostać seksuologiem?

Obecnie, obok Certyfikatu Seksuologa Stosowanego Stowarzyszenia Naukowego Seksuologii Stosowanej, funkcjonuje wiele niezależnych od siebie systemów certyfikacyjnych, programów studiów. Jako przykładowe ścieżki można wymienić:

• Certyfikat ECPS EFS & ESSM Certified Psycho-Sexologist - wymagane jest wyższe wykształcenie, studia psychologiczne lub kierunek lekarski z późniejszą specjalizacją w psychiatrii lub kierunek lekarski z psychoterapią oraz zdanie egzaminu (zob. więcej informacji);

• Certyfikat MJCSM / ESSM Sexual Medicine - wymagane jest wyższe wykształcenie medyczne oraz zdanie egzaminu potwierdzającego kompetencje w zakresie medycyny seksualnej (zob. więcej informacji);

• W wielu krajach Unii Europejskiej funkcjonują studia magisterskie prowadzone bezpośrednio na kierunku seksuologia, najczęściej w formule studiów magisterskich (MA) - studia te stanowią uniwersytecką ścieżkę kształcenia w seksuologii niezależną od kierunku bazowego (psychologii, lekarskiego), przykładowo Sexology na Universidade do Porto; Sexualwissenschaft na MSB Berlin Hochschule für Gesundheit und Medizin; Sexologie na Hochschule Merseburg; Sexualwissenschaft na Berlin OTA Hochschule; Sexualwissenschaft na MSH Medical School Hamburg;

• Specjalizacja z zakresu psychoseksuologii (CMKP) - wymagane jest wyższe wykształcenie z koniecznością ukończenia studiów psychologicznych, odbycie stażu, zdanie egzaminów oraz spełnienie innych warunków (zob. więcej informacji);

• Specjalizacja z zakresu seksuologii dla lekarzy (CMKP) - wymagane jest wyższe wykształcenie, dla lekarzy posiadających specjalizację w chorobach wewnętrznych, położnictwie i ginekologii, psychiatrii, psychiatrii dzieci i młodzieży, odbycie stażu, zdanie egzaminów oraz spełnienie innych warunków (zob. więcej informacji);

• Inne krajowe certyfikaty stowarzyszeniowe - w tym certyfikat Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego - wymagane jest wyższe wykształcenie (ukończenie psychologii lub kierunku lekarskiego nie jest wymagane), zdanie egzaminu oraz spełnienie innych warunków, w tym związanych z psychoterapią (zob. więcej informacji);

• Dodatkowo na poziomie europejskim rozwijane są obecnie wspólne, międzynarodowe programy magisterskie z zakresu seksuologii, tworzone w formule konsorcjów akademickich, których celem jest standaryzacja i umiędzynarodowienie kształcenia. Przykładem takiej inicjatywy jest EMSEX (European Master’s in Sexology), projekt wspólnego, dwuletniego programu studiów magisterskich, realizowany w ramach europejskiej współpracy uczelni, rozwijany m.in. z udziałem Malmö University (Szwecja), University of Almería (Hiszpania) oraz Lusófona University (Portugalia). Program ten projektowany jest jako interdyscyplinarna ścieżka akademicka, łącząca perspektywę psychologiczną, kliniczną, społeczną, edukacyjną i medyczną, niezależna od zawodu bazowego.

Powyższe przykłady nie tworzą zamkniętego ani hierarchicznego katalogu dróg prowadzących do praktyki zawodowej w obszarze seksuologii. Seksuologia pozostaje dziedziną interdyscyplinarną, w której kompetencje zawodowe kształtują się na styku wykształcenia podstawowego, dalszego kształcenia podyplomowego, doświadczenia klinicznego, działalności badawczej oraz faktycznie realizowanego zakresu zadań zawodowych. W konsekwencji różne drogi edukacyjne mogą prowadzić do odmiennych, lecz równorzędnych ról zawodowych w obszarze seksuologii - klinicznych, edukacyjnych, naukowych lub opiniodawczych.